Thursday, October 25, 2012

എ അയ്യപ്പന്‍....

""ഇലകളായി ഇനി നമ്മള്‍ പുനര്‍ജെനിക്കുമെങ്കില്‍ ഒരേ വൃക്ഷത്തില്‍ പിറക്കണം ... എനിക്ക് കാമിനിയല്ല ആനന്ദത്താലും ദുഖത്താലും കണ്ണ് നിറഞ്ഞ ഒരു പെങ്ങളില വേണം""

ഞാന്‍ അറിയാത്ത ഏതോ ഒരു കവിയുടെ വാക്കുകള്‍, കൂട്ടുകാരിക്കായി കോരിയിട്ടു അവളുടെ ഓടോഗ്രാഫില്‍ , ഓട്ടോഗ്രാഫില്‍ വീണ അവളുടെ കണ്ണീരും എഴുതിയ അയ്യപ്പനും എന്റെ ചങ്കില്‍ കൊണ്ടു. തിരഞ്ഞു ആ കവിക്കായി ആ വാക്കുകള്‍ക്കായി, ചിലപ്പോളൊക്കെ അയ്യപ്പന്‍
 എനിക്ക് ദൈവമായി , തെമ്മാടി ആയ കള്ളുകുടിയനായ ദൈവം....
പരതി നടന്നു ആ വാക്കുകള്‍ക്കായി, കവിയേയും ആ വാക്കുകളെയും നെഞ്ചോടു ചേര്‍ത്ത് വെച്ചു ..... ഭ്രാ­ന്തി­നും മൗ­ന­ത്തി­നു­മി­ട­യില്‍ ഒരു നൂല്‍­പ്പാ­ല­മു­ണ്ടെ­ന്നും അതി­ലെ­യാ­ണ്‌ നാ­മെ­ല്ലാ­വ­രും നട­ക്കു­ന്ന­തെ­ന്നും നമ്മെ പഠിപ്പിച്ച കവി ....

കവിതകളുടെ അപ്പോസ്തലാ ,ഉപ്പില്‍ വിഷം ചേര്‍ക്കാത്തവര്‍ക്കും , ഉണങ്ങാത്ത മുറിവില്‍ വീശിത്തന്നവനും നന്ദി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അയ്യപ്പാ നീ  തെരുവിറങ്ങി  പോയപ്പോള്‍ എനിക്ക് നഷ്ട്ടമായതും എന്നെ തന്നെ ആണു ..നീ കുടിച്ചു വലിച്ചെറിഞ്ഞ ഒഴിഞ്ഞ മദ്യ കുപ്പിപോലെ ഇന്നു മലയാള കവിതയും ........ നിനക്കായി ഒന്നുമില്ല , ഈയുള്ളവന്റെയും ചിയേര്‍സ്....

(കുമ്പസാര കുറിപ്പ് )
(ടി.സി.വി. സതീശന്‍)
..............................
ഒരു തണല്‍ മരമാകാന്‍
നീ കൊതിച്ചില്ല

ശിശിരമോ വസന്തമോ
നിന്നെ തേടിയെത്തിയതുമില്ല
നീ കത്തുന്ന വെയിലായിരുന്നു
പൊള്ളുന്ന വേനലായിരുന്നു

നിന്‍റെ നിഴലിനെ വെറുത്തവര്‍
നിഷേധിയെന്നും നിരാശനെന്നും
വിളിച്ചവര്‍ നിന്‍റെ ശൂന്യതയില്‍
നീ ,ജീവിതത്തിന്‍റെ പച്ച പരമാര്‍ത്ഥം
എന്നേറ്റു പറയുകയാണ്‌ ...

എല്‍ദോ....♥♥

4 comments:

  1. നന്നായിട്ടുണ്ട്..... ആശംസകള്‍..,,

    ReplyDelete
    Replies
    1. നന്ദി സ്നേഹം ചേട്ടായി ....

      Delete
  2. നല്ല കുറിപ്പ്

    ReplyDelete
    Replies
    1. വായനക്ക് നന്ദി ചേട്ടായി ....

      Delete

ആത്മഹത്യ ചെയ്ത കൂട്ടുകാരിക്കയച്ച കത്ത് ഇന്നലെ തിരിച്ചു വന്നു, അവനും മരിച്ചുപോയെന്ന്  പറഞ്ഞു പോസ്റ്റ്മാനത് തിരിച്ചു കൊടുത്തു വിട്ടു ...